overledenen wordt binnen 1 dag begraven.
In tegenstelling tot de Nederlandse werkwijze worden mensen hier binnen 24 uur begraven. Eén van de redenen hiervoor is de hoge temperatuur. Vanwege de snelheid worden er ook geen rouwkaarten verstuurd. Er worden rouwbrieven opgehangen op elektriciteitspalen, bomen en/of uithangborden om kenbaar te maken dat de persoon overleden is. Dit is meestal in A4 formaat met een foto van de overledene, het tijdstip van de kerkdienst en begrafenis en de namen van de familieleden. In kleine dorpjes wordt de kerkklok op een bepaalde manier geluid, zodat iedereen weet dat er iemand overleden is. De overleden persoon wordt thuis opgebaard. De deksel van de kist wordt voor de deur van het huis gezet, met daaromheen grote bloemenkransen op statieven. Er wordt een wake gehouden bij de overledene, zodat iedereen die wil afscheid kan nemen. Op dit moment worden er bloemen in de kist gelegd.
De dag erna gaat men naar de kerk om nogmaals afscheid te nemen van de overledene. Men doet dit doorgaans door een kus op het voorhoofd te plaatsen. Na de kerkdienst gaat men naar de begraafplaats, waar de overledene min of meer begraven wordt. Omdat de grond nogal hard is, kunnen ze geen kuilen graven, maar wordt gebruikgemaakt van betonnen graven. Deze worden afgedekt met marmer en daar wordt de kist ingezet. De bloemenkransen die eerder voor de deur van het huis hebben gestaan, worden nu bij de ingang van het kerkhof neergezet. De kist wordt vaak niet helemaal afgesloten of zelfs een stukje open gelaten. Dit komt doordat niet iedereen een eigen graf heeft gekocht of verkregen via de familie. Is dit niet het geval dan wordt een graf gehuurd.
Dit wordt na ongeveer drie jaar weer leeggehaald. De botten worden dan schoongemaakt en bijgezet in een knekelhuisje op de begraafplaats. Op de graven vindt men vaak een kleine iconostasis [link naar stukje over iconostatis], een gedenkteken met een foto en een kaarsje.
